//
you're reading...
ՍիվիլՆեթի Սիւնակներ

Բիւզանդական ուղիով

Մենք, հայերս, սովորաբար աւելի հեշտ թշնամիներ կամ դաւաճաններ կը գտնենք, քան՝ բարեկամներ եւ ընկերներ:

Երբ Հալէպ կ‘ապրէի յաճախ կը լսէի հարցումներ, որոնք կը սկսէին «հիմա դուք հայերդ իրո՞ք որ…» շարադրութեամբ, որոնք ցոյց կուտային հարցը ներկայացնողին հայութեան որքան անծանօթ ըլլալը, ինչպէս նաեւ՝ շատ մը պարագաներու նկատմամբ գոյութիւն ունեցող զանազան նախապաշարումները, սակայն միշտ՝ քաղաքավար եւ ոչ վիրաւորական ոճով:

Յաճախ պէտք էր նման մարդկանց բացատրել, թէ ինչպէս հայ եւ քրիստոնեայ ըլլալով կարելի է նաեւ Սուրիոյ լիարժէք քաղաքացին ըլլալ: Պէտք էր բացատրել անոնց, որ մէկը միւսին խոչընդոտ չի կրնար դառնալ, եւ ինչու չէ, երբեմն մէկը միւսին կ‘օգնէ եւ զինք կ‘ամբողջացնէ:

Ուշագրաւ էր, թէ ինչպէս քրիստոնեայ այլ համայնքներէ մարդիկ կէս լուրջ – կէս իրաւ իրենց հայ ծանօթներուն հայերէն զրուցելը երբ տեսնէին, կ‘ըսէին, թէ եթէ հայերէն պիտի խօսիք, գացէք ձեր Հայաստանը: Սակայն այսպիսի մօտեցում աւելի շատ պայմանաւորուած է փոքրամասնութիւններու միչեւ մրցակցութեան եւ նախանձի մթնոլորտին հետ, իսկ իսլամ արաբը ընդհանրապէս աւելի հանդուրժող եւ հեռու եղած է նման մեկնաբանութիւններէ եւ մտայնութենէ:

Իսկ այժմ, Երեւանի մէջ կարծես թէ միայն այդ անուններն ու դերերը փոխուած են:

Իսկ դուք ո՞նց էք հայերէն սովորել, ինչի՞ էք այդտեղ ապրում, Սիրիայում պարսկերէ՞ն էք խօսում, կանայք ծածկւում են, չէ՞… Այդտեղ մարդիկ լողանո՞ւմ են… Եւ այսպէս անհատնում հարցեր, որոնց պատասխանելը չպատասխանելէն աւելի մեծ խնդիր է: Ամէնայնդէպս, յետ-սովետական տարածաշրջանին մէջ հասարակ մարդկանց Միջին Արեւելքի մասին անգիտութիւնը այդքան ալ մեղադրելի չէր, սակայն առաւել զաւեշտալի է, երբ մարդիկ քաջ իմանալով այս բոլոր իրողութիւնները, դեռ կը յամառին հարցաքննել եւ ենթակային անպէտք ընտրանքներ պարտադրել:

Վերջերս խումբ մը խանդավառ սփիւռքահայեր, որոնք Հայաստան տեղափոխուած են արեւմուտքի մեծ քաղաքներէն, սկսած են Սուրիայէն Երեւան հազիւ ժամանած եւ հոգին բերանը հասած սուրիահայերուն քարոզել՝ միայն մէկ հայրենիք ընդունելու եւ այլ անհեթեթ գաղափարներու եւ ոչ հեռատես արժէքներու մասին:

Այդ քարոզներէն եւ ինքնահաստատման ճառախօսութիւններէն ինծի ալ բաժին ինկաւ ու աւարտին հաւատարմութեան հարցաքննութեան եւ դաւաճանութեան վճիռներու ենթարկուեցայ, բոլոր հին ու բարի հայավարի քննարկումներուն նման:

Մինչ մենք նստած իրար նոր ճանչնալու ջանքեր կը թափենք, դաւաճաններ կ‘որսանք եւ հաւատաքննութեամբ կը զբաղինք, այսօր Թուրքիան Եւրոպայի ոսկի հանքարդիւնաբերող ամենամեծ երկիրն է արդէն, Վրաստանը դարձած է հիդրո-ենէրգիայի ոլորտի միջազգային ներդրումներու աստղը, Ադրպէյճանի բնակչութիւնը շուտով կ‘անցնի 10 միլիոնի սահմանը, իսկ պաշարուած եւ միջազգային ճնշումներու տակ գտնուող Պարսկաստանը դէպի տիեզերք կապիկ ուղարկելու շռայլութիւնն ունի արդէն…

Կոստանդնուպոլիսը ինկաւ, երբ պաշարուած թագաւորը իր պալատին մէջ կը քննարկէր հերշտակներու արու թէ էգ ըլլալու հարցը: Իսկ մենք այսօր, նոյն ընթացքով, մեր օրըստօրէ հիւծող երկրի հարցերը լուծելու համար հազիւ նոր ռազմահայրենասիրական քլիփ մը եւս նկարահանենք շուտով…


Original source: civilnet.am/2013/02/15/բիւզանդական-ուղիով/

 

Advertisements

About Harout Ekmanian

Journalist, lawyer, netizen and an observant gentleman.

Discussion

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s